Όταν ο πόνος γίνεται οδηγός

«Οι ήρωες και οι κακοί έχουν πάντα το ίδιο υπόβαθρο – τον πόνο.

Η ειδοποιός διαφορά τους βρίσκεται στο τι επιλέγουν να κάνουν για αυτό.

Ο κακός λέει: Ο κόσμος με πλήγωσε, θα τον πληγώσω κι εγώ.

Ο ήρωας λέει: Ο κόσμος με πλήγωσε, αλλά δε θα επιτρέψω να βλάψει κάποιον άλλον.

Οι ήρωες χρησιμοποιούν τον πόνο. Οι κακοί κυριεύονται και χρησιμοποιούνται από αυτόν.»

Παραπάνω παραθέτω τα λόγια του Chris Wiliamson με σκοπό να σου δείξω πως μπορείς να ερμηνεύσεις με τον δικό σου τρόπο κάθε διαφορετικό ερέθισμα, ενώ μάλιστα σύμφωνα με τον τρόπο που θα επιλέξεις να το νοηματοδοτείς, θα κριθεί και το πώς θα εξελιχθεί.

Κάποιοι χρησιμοποιούν τον πόνο ως δικαιολογία για να μείνουν στάσιμοι, άλλοι για να δικαιολογούν την ανάρμοστη συμπεριφορά τους και κάποιοι άλλοι μαθαίνουν από αυτόν και τον μετατρέπουν σε φως, χαμόγελο και ασπίδα τόσο για τον εαυτό τους όσο και για τους άλλους.

Θέλω να φέρεις στο προσκήνιο ένα τραυματικό γεγονός από το παρελθόν. Στρεσάρεσαι μόνο στη σκέψη, σωστά; Δοκίμασε κάτι καινούργιο αυτήν τη φορά. Μη σταθείς μονάχα στο βίωμα. Προσπάθησε να εστιάσεις στα σημεία εκείνα της ιστορίας, που μπορείς να νιώσεις ευγνωμοσύνη. Κάθε εμπειρία, πικρή ή γλυκιά, έχει ένα μάθημα να σου χαρίσει. Αρκεί φυσικά, να είσαι σε θέση να το δεις και να το αναγνωρίσεις.

Για να διαβάσεις το συγκεκριμένο στιχάκι, χρειάστηκε να γυρίσεις ανάποδα το κινητό σου. Εξίσου, θα χρειαστεί να αναπροσαρμόσεις την οπτική σου γωνία για κάθε βίωμά σου, ώστε να το βλέπεις και να το αξιολογείς συνολικά κι όχι μόνο από μία πλευρά.

Όταν νιώθεις πως τίποτα δεν αλλάζει γύρω σου, πως όλα βαίνουν με αρνητικό τρόπο, δοκίμασε να αλλάξεις τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα. Η αλλαγή οπτικής γωνίας κάποιες φορές μπορεί να αποφέρει τέτοια αποτελέσματα, που δεν τα περιμένεις. 🙃