Από το «γιατί μου το κάνει;» στο «γιατί το δέχομαι;»

Ας δούμε ένα παράδειγμα ⤵︎

❌ Μην αναρωτιέσαι: «Γιατί μου τσαλακώνει την καρδιά;»
✅ Αναρωτήσου: «Γιατί του επιτρέπω να μου τσαλακώνει την καρδιά;»

Πόσες φορές έχεις πιάσει τον εαυτό σου να αφιερώνει ατελείωτες ώρες υπερανάλυσης, αναζητώντας τι μπορεί να οδήγησε τον άλλον να σου συμπεριφερθεί με ανάρμοστο τρόπο; Πόσες από αυτές τις ώρες θα μπορούσες να έχεις γλυτώσει, αν εστίαζες στον λόγο που εσύ την ανέχεσαι;

Μην απογοητεύεσαι. Δεν είσαι ο μόνος που μπερδεύεις τον εαυτό σου με ερωτήματα που κοιτούν προς τη λάθος κατεύθυνση. Όλοι μας το κάνουμε. Βλέπεις, το θέμα δεν είναι πάντοτε η συμπεριφορά του άλλου, αλλά τα δικά μας όρια, ο αυτοσεβασμός μας και η προσωπική μας ευθύνη.

Κάθε φορά που προσπαθούμε να εξηγήσουμε ή να δικαιολογήσουμε μια τοξική ή άδικη στάση, χάνουμε την ευκαιρία να δούμε τι πραγματικά συμβαίνει μέσα μας.

Την ίδια στιγμή μάλιστα, που αν κοιτάξουμε μέσα μας, θα αντιληφθούμε πως έχουμε τη δύναμη να σταματήσουμε να εστιάζουμε στο «γιατί μου το κάνει» και να αρχίσουμε να ρωτάμε: «Γιατί το ανέχομαι; Τι χρειάζομαι; Πού είναι τα όριά μου;»

Εκεί ξεκινά η αλλαγή. Στην αυτογνωσία, στην προσωπική εξέλιξη, στην επιλογή να βάλουμε τον εαυτό μας στο κέντρο, όχι από εγωισμό, αλλά από αυτοσεβασμό.

Υ.Γ. Αξιοσημείωτο είναι να αναφερθεί, πως φυσικά και μπορούμε να διερωτηθούμε για το τι κρύβεται πίσω από μία συμπεριφορά, αλλά όχι να μένουμε σε αυτό και να μην αναλογιζόμαστε τι πρέπει να κάνουμε εμείς για εμάς.