Μύθοι & αλήθειες

Μύθος: Συνεδρίες ξεκινούν μόνο όσοι «δεν αντέχουν άλλο».

Αλήθεια: Συνεδρίες ξεκινά όποιος θέλει να κατανοήσει τον εαυτό του βαθύτερα, να φροντίσει τη ζωή του και να σχετιστεί πιο ουσιαστικά.

Μύθος: Ο ψυχολόγος θα μου πει τι να κάνω.

Αλήθεια: Δε δίνονται έτοιμες απαντήσεις ή κατευθύνσεις. Δημιουργείται ο χώρος, ώστε να ανακαλύψεις τις δικές σου.

Μύθος: Πρέπει να έχω ένα «σοβαρό πρόβλημα» για να ξεκινήσω.

Αλήθεια: Αρκεί να νιώθεις ότι κάτι μέσα σου ζητάει προσοχή, κατανόηση ή αλλαγή.

Μύθος: Αν ξεκινήσω, θα χρειαστεί να μιλάω συνέχεια για το παρελθόν.

Αλήθεια: Το παρελθόν έχει θέση μόνο στον βαθμό που επηρεάζει το παρόν σου. Η δουλειά γίνεται στο «εδώ και τώρα».

Μύθος: Θα πρέπει να αλλάξω ή να «διορθωθώ».

Αλήθεια: Σκοπός δεν είναι να «διορθωθείς», αλλά να κατανοήσεις, να αποδεχτείς και να επιλέξεις συνειδητά πώς θέλεις να ζεις.

Μύθος: Αν ξεκινήσω, σημαίνει ότι είμαι αδύναμος/η.

Αλήθεια: Το να ζητήσεις στήριξη είναι πράξη δύναμης και φροντίδας προς τον εαυτό σου.

Μύθος: Δε χρειάζομαι ψυχολόγο, εφόσον έχω τους φίλους και την οικογένειά μου.

Αλήθεια: Οι παρέες κι η οικογένεια είναι πολύτιμες. Προσφέρουν αγάπη, στήριξη και συντροφικότητα. Όμως, δεν μπορούν πάντα να μας ακούσουν χωρίς φίλτρα, προσδοκίες ή συναισθηματική εμπλοκή.

Η ψυχοθεραπεία παρέχει έναν διαφορετικό χώρο. Έναν χώρο ουδέτερο, ασφαλή και εμπιστευτικό, όπου μπορείς να μιλήσεις ελεύθερα, χωρίς να χρειάζεται να προστατεύσεις κανέναν, να φανείς «δυνατός/ή» ή να πάρεις ρόλους.

Ο ψυχολόγος δεν αντικαθιστά τους ανθρώπους της ζωής σου. Σε βοηθά να κατανοήσεις καλύτερα τον εαυτό σου, ώστε να σχετίζεσαι πιο αυθεντικά κι ουσιαστικά και μαζί τους.